Aphilion sfeer video
10 februari 2014

InZichten februari 2014: Groeimarkten, groeibeurzen?

Groeimarkten, groeibeurzen?

 

Landen groeperen met allerlei (al dan niet vergezochte acroniemen) is de voorbije jaren de rigueur geworden voor iedere beursanalist met ambitie. Een vlot klinkend acroniem dat aanslaat kan een analist eensklaps beroemd maken. Vandaar wellicht dat er zoveel gefabriceerd worden.

inz201402.jpgHet bekendst zijn de BRIC’s, de verzamelnaam voor Brazilië, Rusland, India en China. Hun (verdere) industrialisatie en ontluikende middenklasse zouden de motor worden achter de wereldeconomie de komende decennia. Ook bekend en zeker berucht waren de PIGS, de Zuid-Europese ‘probleemlanden’ van de Eurozone, netjes verenigd in één beledeging. En onlangs lazen we nog over de MINT landen: naar analogie met de BRIC’s de next big thing.

Het hoeft trouwens niet altijd een acroniem te zijn, als het maar goed bekt. Zeer populair nu zijn de Fragile Five: de ontluikende markten wiens economie en munt het meest kwetsbaar zijn voor de aan de gang zijnde verstrakking van het monetaire beleid in de VS. Volgens sommigen zijn ze zelfs met 8, en wie weet worden het binnenkort de Dirty Dozen. Dat die fragiele vijf een deel brics en mints bevatten, hoeft overigens niet te verbazen.

U zult begrepen hebben dat deze termen bijna allemaal bedoeld zijn als beleggingsthema en het is dan ook niet toevallig dat we het er nu over hebben.  2013 was een zeer slecht jaar voor de emerging markets. Gemiddeld gingen ze er zo’n 9% op achteruit terwijl de ‘ontwikkelde’ markten meer dan 20% aandikten. En ook 2014 is slecht begonnen met verliezen van meer dan 5%. Daarmee is alle voorsprong die sinds het beursherstel van 2009 geboekt was teniet gedaan. Sinds de bodem van de markten begin 2009 laat de MSCI World Index (onze benchmark, die geen emerging markets bevat) de MSCI EM Index ver achter zich (zie figuur).

Nochtans is veel van de BRIC-these uitgekomen…  alleen heeft zich dat niet vertaald in superieure beursprestaties. Dat landen met een hogere economische groei ook betere beursprestaties neerzetten is dan ook verre van evident en valt niet of nauwelijks uit historische cijfers af te leiden. Wat telt voor de aandelenmarkten is de rendabiliteit van het ingezet kapitaal, niet de groei van de top-line, of zelfs de bottom-line.

 

Bovendien is het frappant dat het grote potentieel van China gezien wordt bij de consumptie van haar groeiende middenklasse, en die wordt vooral door Westerse bedrijven bediend. Terwijl de beurs van Sjanghai bevolkt wordt door ondernemingen afhankelijk van de export naar het traag groeiende westen…

Recente berichten

feb 2017
Belgische spaarder blijft bang en bedeesd - De Standaard 06.02.2017
jan 2017
Nieuwsbrief januari 2017
dec 2016
Nieuwsbrief december 2016